Telefon bağımlısı genç 3 yıldır evden çıkmıyor, duş almıyor

Üç yıldır evden dışarı adım atmayan genç, yalnızca temel ihtiyaçlarını karşılıyor; geri kalan zamanını telefon ve bilgisayar başında geçiriyor. Kahramanmaraş merkezli depremlerin ardından birçok insan gibi Hataylı Özbay ailesi de hayatlarının en büyük travmasını yaşadı. Depremde evlerini ve yakınlarını kaybeden 50 yaşındaki anne Semra Özbay ile oğlu Barış, Defne ilçesindeki bir evde yaşam mücadelesi veriyor. Ancak bu zorlu süreç, özellikle Barış Özbay üzerinde derin izler bıraktı.

Dış dünyayla bağını kopardı

Depremden kısa süre sonra üniversite eğitimini yarıda bırakan Barış, dış dünyayla bağını tamamen kopardı. Günlerini cep telefonu ve bilgisayar ekranına bakarak geçiriyor. Yaklaşık üç yıldır evden dışarı adım atmayan genç, kişisel bakımını da ihmal ediyor. Duş almıyor, tırnaklarını kesmiyor, hatta bazen yemek yemeyi bile gereksiz bulduğunu söylüyor. Barış Özbay, konuşmalarında yaşam enerjisini kaybettiğini açıkça ifade ediyor. “Hiçbir şey yapmak istemiyorum, elimde olsa yemek bile yemem. Zorunlu olduğum için yaşıyorum” diyor.

"Hayat bana göre güzel değil"

Barış Özbay, içine kapanıklığını ve hayata karşı ilgisizliğini kendi sözleriyle anlatıyor: “Depremden iki ay önce kendimi eve kapattım. Zaten öncesinde de hayattan bıkmıştım. Şimdi hiçbir şey yapmak istemiyorum. Hayat bana göre güzel değil. İnsanlar ‘hayat inişli çıkışlıdır, o yüzden güzeldir’ derler ama bana göre değil. Sadece mecbur olduğum şeyleri yapıyorum; yemek yemek, tuvalete gitmek gibi. Onun dışında hiçbir şey yapmak istemem.”

"Düzelmek istemiyorum"

“Ben düzelmek istemiyorum” diyen genç adam, kendisini kurtarmaya çalışan annesine dahi kapılarını kapatmış durumda. Uzmanlar, böylesi ağır travmalarda profesyonel destek alınmasının hayati olduğunu vurgularken, Özbay ailesinin durumu toplumda giderek büyüyen “sosyal izolasyon” sorununa da dikkat çekiyor. İHA